Damrak: De Nieuwe Kerk

Het zal je verbazen dat de Nieuwe Kerk verscholen is achter de bebouwing op de Dam. Pas als in 1648 er meerdere gebouwen gesloopt worden voor de bouw van het Nieuwe Stadhuis, komt de kerk volledig in het zicht te staan. Na 1578 is de Nieuwe Kerk de belangrijkste protestante kerk van Amsterdam. Uit jaloezie op de toren van de Oude Kerk, wil De Nieuwe Kerk ook een toren. De toren is gepland aan de westkant, bij de Nieuwezijds Voorburgwal. De eerste heipaal wordt in het jaar 1565 geslagen. Maar door de Tachtigjarige Oorlog raakt het project in het slop. En de aandacht verschuift als het Oude Stadhuis tot aan de grond toe is afgebrand. Amsterdam is een rijke stad, maar niet zo welvarend dat het twee dure prestigeprojecten kan bekostigen. Het stadsbestuur besluit daarom in 1653 de bouw stil te leggen. De torenvoet wordt afgebroken op slechts twee oostelijke pijlers na. Toch groeit De Nieuwe Kerk – ook zonder toren – uit tot een nationaal symbool. Er worden namelijk beroemde Nederlanders in de kerk begraven. Zo krijgen zeeheld Michiel de Ruyter, schrijver P.C. Hooft en dichter Joost van den Vondel hier hun laatste rustplaats. De bekendheid groeit verder als koning Willem I in 1814 zijn eed op de grondwet aflegt. Vanaf dat moment worden alle toekomstige vorsten in De Nieuwe Kerk ingehuldigd. Koning Willem-Alexander heeft dit in 2013 nog gedaan. Tegenwoordig houdt de Nieuwe Kerk geen kerkdiensten meer, maar functioneert deze als tentoonstellingsruimte.

← Terug naar Damrak Amsterdam 1635