Werk aan de Korte Uitweg (Tull en ’t Waal)

Fort bij Nigtevecht, gelegen aan het Amsterdam-Rijnkanaal nabij het gelijknamige dorp, is een van de meest gaaf bewaarde en laatst gebouwde forten van de Stelling van Amsterdam. De geschiedenis van dit betonnen kolos is geen verhaal van adellijke bewoning, maar van de laatste, technologisch meest geavanceerde fase van de Nederlandse vestingbouw en de

Het Werk aan de Groeneweg is een stelling langs de Lek op het Eiland van Schalkwijk, 1700 meter ten oosten van Fort Honswijk. Anders dan de meeste forten van de Nieuwe Hollandse Waterlinie dateert het niet uit de 19e eeuw, maar uit de mobilisatie van de Eerste Wereldoorlog. Het moest een directe aanval

Pampus, officieel Fort aan het Pampus, is een kunstmatig forteiland in het IJmeer voor de kust van Muiden. Het werd vanaf 1887 aangelegd als onderdeel van de Stelling van Amsterdam om de vaargeul Pampus te verdedigen tegen aanvallen vanuit de Zuiderzee. Samen met de batterijen op het Vuurtoreneiland en Fort Diemerdam bewaakte het

Fort aan het Steurgat, verborgen in de waterrijke wildernis van de Brabantse Biesbosch, is een van de laatste en meest technologisch geavanceerde forten die voor de Nieuwe Hollandse Waterlinie zijn gebouwd. De geschiedenis van dit betonnen kolos is geen verhaal van adellijke bewoning, maar van pure militaire strategie, watermanagement en de wapenwedloop aan

Fort bij de Nieuwe Steeg, ook Fort bij Herwijnen genoemd, ligt ten zuiden van de Linge, aan de oostkant van Fort Asperen. Het werd in 1878 gebouwd als onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie en moest een stuk niet te inunderen land achter de Lingedijk beschermen. Daarnaast ondersteunde het Fort Asperen en de

Fort de Gagel, gelegen in het Noorderpark in Utrecht, is een kenmerkend verdedigingswerk uit de laatste bouwfase van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. De geschiedenis van dit fort is geen verhaal van adellijke bewoning, maar van pure militaire logica, ontworpen als een gestandaardiseerde schakel in het immense defensieve systeem van Nederland. Van een laat-19e-eeuws

Fort Bakkerskil, verborgen in het polderlandschap van het Land van Altena, is een gaaf bewaard gebleven voorbeeld van de gestandaardiseerde fortenbouw uit de Nieuwe Hollandse Waterlinie. De geschiedenis van dit fort is er niet een van veldslagen of adellijke intriges, maar van zorgvuldig geplande militaire strategie en watermanagement. Van een cruciaal onderdeel in

Fort bij Giessen ligt in het Land van Heusden en Altena, bij het dorp Giessen. Het werd gebouwd van 1878 tot 1881 als onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie en moest een aanval op de vestingstad Woudrichem voorkomen. De bouw was lastig: de vaste kleilaag lag drie meter diep en het veen daarboven

Fort Hoofddijk werd in 1877-1879 ten oosten van Utrecht gebouwd als onderdeel van de tweede, vooruitgeschoven fortenkring van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. De oudere forten uit de jaren twintig van de 19e eeuw waren door de vooruitgang van geschut en explosieven verouderd; de nieuwe kring lag op 3500 tot 4000 meter van de

Fort bij ’t Hemeltje ligt tussen Utrecht en Houten en is het laatst gebouwde en meest moderne fort van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Het werd in 1877-1881 gebouwd naar een ontwerp van genieofficier Cool en is genoemd naar een boerderij annex herberg die hier vroeger stond. Samen met Fort Hoofddijk sloot het de

Het Werk aan de Waalse Wetering ligt op het Eiland van Schalkwijk, ten oosten van Tull en ’t Waal, op een hoger gelegen stroomrug. Bij een inundatie zou hier een smalle strook land tussen Schalkwijk en Tull en ’t Waal nauwelijks onder water komen te staan; een vijand zou via deze strook de

Fort Pannerden, monumentaal gelegen op de splitsing van de Rijn, de Waal en het Pannerdensch Kanaal, is een van de meest indrukwekkende en strategisch cruciale forten van Nederland. De geschiedenis van dit pantserfort is onlosmakelijk verbonden met de landsverdediging en het watermanagement van de 19e en 20e eeuw. Van een geheim en onneembaar

Fort Ronduit ligt ten noorden van de vesting Naarden, tussen de stad en de voormalige Zuiderzee. Al in de 17e eeuw lag hier een schans ter bescherming van de haven van Naarden; in de Oude Hollandse Waterlinie stond zij bekend als Schans Ronduit. Het huidige polygonale fort werd in 1873-1875 gebouwd op de

Het Werk aan de Korte Uitweg ligt duizend meter ten noorden van Fort Honswijk, bij de buurtschap Molenbuurt, en maakt deel uit van de Stelling van Honswijk in de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Het werd tussen 1871 en 1879 gebouwd. In 1871 verrees eerst een aarden verdedigingswerk met aan de oostkant, waar de vijand

Fort Ruigenhoek, gelegen in het polderlandschap ten noorden van Utrecht, is een van de grootste en meest gaaf bewaarde forten van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. De geschiedenis van dit imposante complex is geen verhaal van adellijke bewoning, maar van grootschalige militaire planning en de wapenwedloop van de 19e eeuw. Van een onneembaar geacht

Fort bij Rijnauwen, gelegen in het bosrijke landschap van Rhijnauwen nabij Bunnik, is het grootste fort van de Nieuwe Hollandse Waterlinie en een indrukwekkend toonbeeld van 19e-eeuwse militaire ingenieurskunst. De geschiedenis van dit immense complex is geen verhaal van adellijke pracht, maar van grootschalige landsverdediging, de wapenwedloop van de industriële revolutie, een duistere

Fort Voordorp, voluit Fort op de Voordorpse Dijk, ligt tussen Utrecht en De Bilt. Het werd aangelegd in 1867-1871 als onderdeel van de tweede, vooruitgeschoven fortenkring rond Utrecht van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. De oudere forten uit de jaren twintig van de 19e eeuw waren door de vooruitgang van geschut en explosieven verouderd

Fort bij Vechten bij Bunnik is met 23 hectare het op een na grootste fort van de Nieuwe Hollandse Waterlinie; alleen Fort bij Rijnauwen is groter. Het werd gebouwd tussen 1867 en 1870 als onderdeel van de vooruitgeschoven linie bij Utrecht, die de Houtense Vlakte moest afsluiten: een relatief hoog gelegen gebied dat

De vesting Muiden ligt aan de monding van de Vecht, op een militair strategische plek. De zeesluizen uit 1674 waren de belangrijkste inlaat voor water uit de Zuiderzee om het achterland onder water te zetten. Daarom was Muiden in de Oude Hollandse Waterlinie al voorzien van aarden werken, onder meer bij het Muiderslot.

Fort Nieuwersluis ligt aan de Vecht bij het dorp Nieuwersluis en heeft een lange militaire geschiedenis. De ‘Nije Sluse’ in de Nieuwe Wetering, rond 1446 gegraven als verbinding tussen Vecht en Angstel, kreeg al vroeg militair belang als inundatiesluis van de Oude Hollandse Waterlinie. In 1629 werd hier een schans gebouwd om sluis,

Fort bij Tienhoven, verscholen in het veenweidegebied van de Tienhovense Plassen, is een klassiek en gaaf bewaard gebleven verdedigingswerk van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. De geschiedenis van dit fort is geen verhaal van adellijke bewoning, maar van pure militaire logica en de Nederlandse strategie van defensie door inundatie. Van een cruciaal scharnierpunt in

Fort aan de Uppelse Dijk, ook bekend als Fort Altena, is een van de vele gestandaardiseerde forten die de ruggengraat vormden van de Nieuwe Hollandse Waterlinie, het meest omvangrijke en kostbare verdedigingssysteem uit de Nederlandse geschiedenis. Gelegen nabij Werkendam in het Land van Altena, vertelt de geschiedenis van dit fort niet het verhaal