Prehistorie
Romeinse tijd
Middeleeuwen
Nieuwe tijd
Historische Grens


Start tour

Fort bij Vechten bij Bunnik is met 23 hectare het op een na grootste fort van de Nieuwe Hollandse Waterlinie; alleen Fort bij Rijnauwen is groter. Het werd gebouwd tussen 1867 en 1870 als onderdeel van de vooruitgeschoven linie bij Utrecht, die de Houtense Vlakte moest afsluiten: een relatief hoog gelegen gebied dat niet volledig onder water kon worden gezet.

In de 22 gebouwen zijn zo’n 16 miljoen bakstenen verwerkt. Het fort bestaat onder meer uit flank- en reversbatterijen, een bomvrije kazerne, wachtgebouwen, remises en een vijfhoekig reduit met eigen gracht. Vanuit dat binnenfort kon een vijand die al op het fortterrein was doorgedrongen onder vuur worden genomen. Het reduit had een eigen keuken, drinkwatervoorziening en magazijnen en kon lange tijd standhouden. Een brede, diepe gracht omsluit het geheel.

Het fort diende om artilleriebeschietingen op Utrecht en op de achterliggende werken te voorkomen. Bij een geslaagde vijandelijke aanval konden terugtrekkende troepen hier worden opgevangen en hergroeperen. Van 1950 tot 1996 gebruikte Defensie het fort als depot. Sinds 1996 is het eigendom van Staatsbosbeheer.

Op de plek van het fort lag in de Romeinse tijd het castellum Fectio. Bij de bouw in 1869 werd een votiefsteen gevonden, gewijd aan de godin Viradecdis. Sinds 2015 is in het fort het Waterliniemuseum gevestigd, het nationale informatiecentrum over de waterlinies. Het Waterliniepad loopt langs het fort.

WIKI




Meer uit dit tijdperk

Stap voor stap door dit tijdperk

Weergaven 0