Fort aan de Klop (Utrecht)
Fort aan de Klop ligt aan de Vecht in de Utrechtse wijk Overvecht, op een plek die al eeuwenlang strategisch was. In 1629 werd hier een aarden versterking opgeworpen tegen de Spanjaarden en in 1787 een schans om het Franse leger de toegang tot de Vechtdijk te beletten. Bij de kruising van Vecht en Westbroekervaart (nu Klopvaart) stond de herberg ‘de Clophaemer’, waaraan het fort zijn naam dankt.
In 1811 viel het besluit de waterlinie naar het oosten te verschuiven, zodat Utrecht erachter kwam te liggen. In 1821 kwam Fort aan de Klop gereed als gesloten rechthoekig aardwerk zonder gebouwen, een van de vroegste werken van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. In 1850-1852 werd midden op het terrein een rond, bomvrij wachthuis van baksteen gebouwd, met kelder, begane grond, een dak met uitkijk- en seinpost en een eigen gracht met ophaalbrug.
Na het gereedkomen van het Werk bij Maarsseveen in 1881 verloor het fort zijn betekenis als artilleriesteunpunt. Geplande verbeteringen bleven daardoor uit, waardoor het wachthuis zijn oorspronkelijke vorm heeft behouden. Rond 1900 kwamen er houten artillerieloodsen en een plaatstalen loods, overgebracht van Fort Lunet II.
Het fort werd in 1870, 1914 en 1939 in staat van verdediging gebracht. In 1939 kwamen er loopgraven en betonnen groepsschuilplaatsen; tijdens de bezetting was het een Duitse munitieopslag. Tot omstreeks 1980 gebruikte Defensie het fort als opslag en werkplaats. Tegenwoordig zijn er een camping, een theehuis en een herberg.